Historia rasy Cornish Rex.

Wszystko zaczęło się 21 lipca 1950r. w południowo-zachodniej Anglii w hrabstwie Kornwalia gdy szylkretowa kotka Niny Ennismore urodziła pięć kociąt. Jeden z kocurków miał krótką i falującą sierść. Właścicielka nadała mu imię Kallibunker. Gdy kot zaczął dorastać zauważyła ,że nie tylko sierść wyróżnia jej małego odmieńca. Do oryginalnych cech można było również zaliczyć smukłą i zgrabną sylwetkę oraz szpiczaste nietoperzowate uszy. Swoim wyglądem wzbudzał duże zainteresowanie ponieważ taki wygląd kota nie był wcześniej spotykany. Zachwycona odmiennością Kallibunkra Nina postanowiła rozpocząć program hodowlany przedłużający rasę. Po konsultacjach w których uczestniczył hodowca Brianem Stirling-Webb  i genetyk A. C. Jude podjęła ona decyzję o kryciu Sereny jej „oryginalnym” synem. W pierwszym miocie urodziły się trzy kotki z których dwa miały pofalowaną sierść. Proces ten powtórzyła kilkukrotnie uzyskując odpowiedni materiał genetyczny. Protoplasta rasy Cornish Rex nie żył długo a jego miejsce zajął syn Poldhu. To on posłużył do dalszego rozwoju tej rasy. Niedługo po tym został ojcem niebieskiej kotki Lamorne Cove, która wysłana do USA zapoczątkowała amerykańską linię cornishy. Nazwa rasy Cornish Rex pochodzi od nazwy miasta w którym się narodził Kallibunker. W Anglii uznano ja w 1967 natomiast w USA w 1979 roku.

Wygląd.

Budowa ciała  Cornish Rex-a jest niezwykle filigranowa. Jest on szczupły, elegancki – porusza się z dużą gracją. Duży wpływ na sposób poruszania się mają długie nogi które również umożliwiają bardzo wysokie skoki. Jego wygląd wyróżniają szpiczaste i wysoko osadzone uszy oraz najważniejsza jego cecha czyli krótka falowana sierść w dotyku przypominająca plusz (nie posiada podszerstka).

Charakter.

Cornish Rex jest kotem bardzo towarzyskim, ciekawskim i niezwykle żywym. Bardzo lubi wszelkie zabawy, jednocześnie nie wykazując agresji w stosunku do ludzi. Bardzo rzadko używa pazurów. Do domowników przywiązuje się w równym stopniu- bardzo lubi towarzystwo człowieka dlatego niechętnie zostaje sam na dłużej. Jego nastawienie do innych kotów zależy głównie od ich charakteru- lubi zwierzęta równie żywe i spontaniczne jak on.